Nalezy pamietac, ze miejsce zakonczenia szczeliny dylatacyjnej powinno byc „zszyte” dodatkowym zbrojeniem gdyz inaczej powstac moze zarysowanie na przedluzeniu szczeliny dylatacyjnej

Należy pamiętać, że miejsce zakończenia szczeliny dylatacyjnej powinno być zszyte dodatkowym zbrojeniem gdyż inaczej powstać może zarysowanie na przedłużeniu szczeliny dylatacyjnej. W przypadku stropodachów niewentylowanych dylatacje rozmieszczać należy w odstępach nie większych niż 30 m, przy czym dla zapewnienia swobody odkształceń dylatacja powinna sięgać na głębokość dwu kondygnacji w dół. Jest to rozwiązanie konstrukcyjnie i wykonawczo kłopotliwe. Poprawnym rozwiązaniem będzie zapewnienie swobody odkształceń stropodachu względem konstrukcji budynku przez założenie poziomej dylatacji stropodachu. Warstwa wyrównawcza nie powinna być grubsza niż 20 mm i zamiast odpowiedniego dylatowania może być ponacinana kielnią na pola 2 x 2,4 m. Ogólnie można powiedzieć, że czym element narażony jest na większe zmiany temperatury i czym mniej odkształcalna jest konstrukcja budynku, tym dylatacje muszą być gęstsze. Na przykład, jeżeli dla p refabrykowanych budynków ścianowych wymagamy, aby odległości dylatacji wynosiły nie więcej niż 12 m dla płyt żelbetowych nieocieplonych z góry oraz dla wszelkiego rodzaju gzymsów 24 m dla płyt żelbetowych ocieplonych z góry, to dla prefabrykowanych budynków szkieletowych odległości te praktycznie można podwoić. [podobne: grupy pompowe, sortownik bębnowy, blacha plannja ]

Powiązane tematy z artykułem: blacha plannja grupy pompowe sortownik bębnowy