Rektyfikat kondensuje sie za pomoca solanki o temperaturze – 20°C

Propylen uchodzący z pierwszej kolumny przechodzi do następnej kolumny o średnicy 1,6 m, posiadającej również trzydzieści półek (obie kolumny są wyłożone cyną), wchodząc na dziewiątą półkę od dołu kolumny. Kolumna ta pracuje również pod ciśnieniem atmosferycznym. Rektyfikat kondensuje się za pomocą solanki o temperaturze – 20°C. Stosuje się mały współczynnik deflegmacji równy 0,2 do 1. Czystość otrzymanego butadienu wynosi 99,3010. Większość wyprodukowanego glikolu butylenowego używa się do produkcji butadienu. Możliwości produkcyjne oceniano na 10000 ton miesięcznie; 50 do 100 ton butolu miesięcznie przesyłano do innych fabryk, gdzie był on częściowo używany wraz z bezwodnikiem ftalowym do produkcji tworzyw. Propylen jako uboczny produkt sprzedaje się w postaci sprężonego gazu. Największa produkcja butadienu wynosiła 4950 ton w ciągu 30 dni. Na wyprodukowanie 100 części wagowych butadienu zużywa się 209 części butolu. Do magazynowania butadienu nie stosowano inhibitorów. Inne metody otrzymywania butadienu. Opisana metoda produkcji butadienu z acetylenu nie jest jedyną. Proponowano i opracowano w laboratoriach szereg innych metod, które na razie nie znalazły praktycznego zastosowania. [hasła pokrewne: merkury sanok , grupy pompowe , domowa stacja uzdatniania wody ]

Powiązane tematy z artykułem: domowa stacja uzdatniania wody grupy pompowe merkury sanok